Aleksandra Seliga
Duch Gór. Klątwa siódmej córki
Wydawnictwo Kobiece, 2026

„Przez to troje pokropienie
Niechaj sczeźnie czar przeklęty,
Gdy użyję tu ziół świętych! […]
– Siedem ziół dla siódmej córki. Zaparzmy.
Księżyca ubywa, ubędzie też klątwy”
/ Aleksandra Seliga

Jakie to uczucie – nosić brzemię klątwy? Jak znieść świadomość, że jesteś powodem błagalnych modlitw do bogów o ochronę przed twoją… mroczną naturą? Wreszcie – jak radzić sobie z poczuciem winy, które budzi upiorna przemiana, a nie można nad nią zapanować?

Takiej próbie zostaje poddana Bronisława – najmłodsza córka z rodu Rzepiórów. Siedmioletnia Bronka, pomimo dziecięcego wieku jest dziewczynką mądrą, zaradną, pracowitą i wygadaną. W dodatku przyszła na świat jako siódma córka siódmej córki, a to oznacza jedno – płynie w niej moc Starej Krwi kobiet z rodu, które od wieków – jako zielarki i laborantki – były związane z Duchem Gór, mitycznym władcą Karkonoszy – zwanymi niegdyś Górami Olbrzymów.

Pewnego mroźnego dnia na skutym lodem stawie, w wyniku splotu nieprzewidzianych okoliczności Bronka wpada do wody, uruchamiając koło dziwnych zdarzeń, które wywołują trwogę w okolicznych wioskach. Spętana klątwą dziewczynka szuka pomocy u swej mądrej babki, która w tajemnicy prze rodziną wprowadza wnuczkę w arkana wiedzy zielarskiej. Przychodzi jednak czas, kiedy Bronka wyrusza w góry, by odnaleźć Ducha Gór i poznać prawdę o dawnym przymierzu jej rodu z karkonoskim władcą.

Choć na mapach świata istnieje bezmiar miejsc urokliwych, niezwykłych i tajemniczych (zważywszy na zmienność pór roku i inne okoliczności przyrody), autorka osadziła swoją opowieść w niewielkiej karkonoskiej wiosce drugiej połowy XIX wieku, z wielką starannością ukazując realia epoki i regionu, jak nazwy i opisy miejsc, przedmiotów, postaci historycznych, aż po zastosowanie roślin leczniczych i dawnych receptur.

Nieocenionym walorem nadającym piękna i kunsztu tej opowieści jest język – nie dość, że sprawnie stylizowany i czerpiący z gwar ludowych, którymi tak zachwycali się romantycy, to również uwzględniający realia mieszkańców pogranicza, gdzie mowa polska, niemiecka i czeska mieszały się ze sobą, tworząc przenikającą się kulturową mozaikę.

Aleksandra Seliga w swojej karkonoskiej trylogii kreuje przestrzeń „na granicy światów”, w którym ożywia panteon kapryśnych i potężnych słowiańskich bóstw, obrzędom i gusłom w sposób niezwykły nadaje nutę mistycyzmu i nieokreślonego lęku, a nad tym wszystkim unosi się dym paleniska, zapach ziół i przenikliwy wiatr wiejący z tajemnego Ogrodu Ducha Gór…

„Dusze wszystkie bez wyłączenia są w wiecznej przestrzeni i podług starodawnych wyobrażeń są obecnymi przy nas. (…) Są to duchy praojców naszych, zgasłych przed X wiekiem.” / Zorian Dołęga Chodakowski
(gaj)

Książka lekka w odbiorze, piękna w języku, pełna magii i historycznych odniesień.
Dla kogo?
• dla tropicieli mitów i legend,
• dla miłośników słowiańskiego folkloru,
• dla pasjonatów historii,
• dla zaciekawionych regionem i epoką
• i dla wszystkich innych!

Zaciekawieni?
W sierpniu spodziewajcie się drugiego tomu, a na koniec września szykujemy pięknie spotkanie z autorką „Klątwy siódmej córki”